1 . უთხრა უფალმა მოსეს: "აიყარეთ ახლა აქედან და წადით, შენ და ხალხი, ეგვიპტის მიწიდან რომ გამოიყვანე, ქვეყანაში, რომელზეც შევფიცე აბრაჰამს, ისაკს და იაკობს, ასე: ‘შენს შთამომავლობას მივცემ-მეთქი.’
2 . წაგიმძღვარებ წინ ანგელოზს და განვდევნი ქანაანელებს, ამორელებს, ხეთელებს, ფერიზელებს, ხიველებს და იებუსელებს.
3 . ქვეყნისკენ, სადაც მოედინება რძე და თაფლი; თვითონ მე კი აღარ ვივლი შენ შორის, რადგან ქედმაგარი ხალხი ხარ, ვაითუ მოგსპო გზაში”.
4 . როცა მოისმინა ხალხმა ეს ავი სიტყვა, იგლოვა და არავის მიუბნევია სამკაული.
5 . უთხრა უფალმა მოსეს: "ასე უთხარი ისრაელის შვილებს: ქედმაგარი ხალხი ხართ, ერთი წამითაც რომ გავიარო თქვენ შორის, მოგსპობთ; ახლა მოიხსენით თქვენი სამკაულები და ვიცი, როგორც მოგეგცევით.
6 . და ჩამოიხსნეს ისრაელის შვილებმა სამკაულები, ხორების მთასთან.
7 . აიღო მოსემ და ბანაკის გარეთ, შორს გაიშალა კარავი და უწოდა მას საკრებულო კარავი; ყოველი უფლის მაძიებელი საკრებულო კარავთან მიდიოდა, რომელიც ბანაკის გარეთ იდგა.
8 . როცა გადიოდა მოსე კარვისკენ, ფეხზე დგებოდა მთელი ხალხი; თითოეული თავისი კარვის შესასვლელთან ჩერდებოდა და თვალს აყოლებდა მოსეს, ვიდრე კარავში არ შევიდოდა.
9 . როდესაც შევიდოდა მოსე კარავში, ღრუბლის სვეტი ეშვებოდა და იდგა კარვის შესასვლელთან და ლაპარაკობდა უფალი მოსესთან.
10 . და ხედავდა მთელი ხალხი კარვის შესასვლელთან აღმართულ ღრუბლის სვეტს; დგებოდა მთელი ხალხი და თაყვანს სცემდა, თითოეული თავისი კარვის შესასვლელთან.
11 . და ლაპარაკობდა უფალი მოსესთან პირისპირ, როგორც თავის მეგობარს ელაპარაკება კაცი. მერე ბრუნდებოდა ბანაკში; ხოლო მისი მსახური, ჭაბუკი იეშუა ნავეს ძე, არ შორდებოდა კარავს.
12 . უთხრა მოსემ უფალს: "აჰა, მეუბნები, წარუძეხიო ამ ხალხს, მაგრამ არ გაგიმხელია, ვის აგზავნი ჩემთან ერთად; აკი მითხარი, სახელით გიცნობ და ნაპოვნი გაქვსო მადლი ჩემს თვალში.
13 . თუ ვპოვე მადლი შენს თვალში, გემუდარები, მაუწყე შენი გზები, რათა შეგიცნო და ვპოვო მადლი შენს თვალში; აჰა, გაითვალისწინე, რომ შენი ერია ეს ხალხი”.
14 . თქვა უფალმა: "მე თავად წამოვალ და დაგასვენებ”.
15 . უთხრა მოსემ: "თუ თავად შენ არ წაგვიძღვები, აქედან ნუ გაგვიყვან.
16 . როგორ გახდება საცნაური, რომ ვპოვეთ მადლი მე და შენმა ხალხმა შენს თვალში? განა იმით არა, რომ წამოხვალ ჩვენთან ერთად და ამით ვიქნებით გამორჩეული, მე და შენი ხალხი, ყოველი ერისგან, რაც კი დედამიწის ზურგზეა?”
17 . უთხრა უფალმა მოსეს: "მაგ შენ ნათქვამსაც შეგისრულებ, რადგან მადლი ჰპოვე ჩემს თვალში და გიცნობ სახელით”.
18 . უთხრა მოსემ: "მახილვინე შენი დიდება”.
19 . უპასუხა უფალმა: "ჩამოვატარებ მთელ ჩემს სიკეთეს შენს წინ და განვაცხადებ ჩემს სახელს ‘უფალი’ და შევიწყალებ ვისაც შევიწყალებ, და შევიბრალებ ვისაც შევიბრალებ”.
20 . თქვა: "ვერ შეძლებ ჩემი სახის ხილვას, რადგან არ ძალუძს ადამიანს მიხილოს და ცოცხალი დარჩეს”.
21 . თქვა უფალმა: "აჰა, ადგილია ჩემთან: დადექი ამ კლდეზე,
22 . და როცა ჩაივლის ჩემი დიდება, კლდის ნაპრალში მოგათავსებ და დაგფარავ ჩემი ხელით, ვიდრე გავივლი;
23 . მოგაშორებ ხელს და დაინახავ ჩემს ზურგს, მაგრამ სახეს ვერ იხილავ”.
1 . მეთერთმეტე წელს, პირველი თვის პირველ დღეს, იყო უფლის სიტყვა ჩემდამი:
2 . "ძეო კაცისავ! რადგან ტვიროსი იერუსალიმზე ამბობს: ეჰე! დაიმსხვრა კარიბჭე ხალხებისა, ჩემკენ მობრუნდა, მე გავივსები, ის კი, აოხრებულიაო.
3 . ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე ვარ შენს წინააღმდეგ, ტვიროსო, ისე აგიმხედრებ მრავალ ხალხს, როგორც ზღვა აზვირთებს ტალღებს.
4 . დაანგრევენ ტვიროსის გალავნებს, ჩამოანგრევენ მის კოშკებს! გამოვფხეკ მის ნამსხვრევებს და სალ კლდედ ვაქცევ;
5 . ბადეების დასაგებ ადგილად ვაქცევ შუაგულ ზღვაში, რადგან მე ვილაპარაკე! ამბობს უფალი ღმერთი, იქნება იგი საძარცვად ხალხთათვის.
6 . ასულნი მისი, ველზე მყოფნი, მახვილით დაეცემიან და გაიგებენ, რომ მე ვარ უფალი!”
7 . ვინაიდან, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: "აჰა, ჩრდილოეთიდან მოვიყვან ტვიროსზე ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, მეფეთა მეფეს, ცხენებით, ეტლებითა და მხედრებით, ჯარითა და მრავალი ხალხით.
8 . შენს ასულებს მახვილით ჩახოცავს ველზე, ალყაში მოგიქცევს, მიწაყრილს შემოგავლებს და ფარს აღმართავს შენზე.
9 . კედლის სანგრევ მანქანას დადგამს შენს კედლებთან და შენს კოშკებს მახვილით ჩამოანგრევს.
10 . მისი მრავალრიცხოვანი ცხენების მტვერი დაგფარავს, მხედრების, ბორბლებისა და ეტლების ხმა შეარყევს შენს კედლებს, როცა მოვლენ შენს კარიბჭესთან, დაცემულ ქალაქში შემოსასვლელად.
11 . მისი ცხენების ფლოქვები გათელავენ შენს ყველა ქუჩას, შენი ხალხი მახვილით მოისრება და შენი ძლევამოსილების სვეტები მიწაზე დაემხობა.
12 . დაიტაცებენ შენს სიმდიდრეს და შენი საქონელი ნადავლად ექნებათ; ჩამოანგრევენ შენს კედლებს და შენს მშვენიერ სახლებს დალეწენ; შენს ქვებს, ხესა და მიწას ზღვაში ჩაყრიან.
13 . შეწყვეტ შენი სიმღერების გუგუნს და შენი ქნარის ხმა აღარ გაისმება.
14 . სალ კლდედ გაქცევ, ბადეების გასაფენ ადგილად და მეტად აღარ აშენდები, რადგან მე, უფალმა ვილაპარაკე!” - ამბობს უფალი ღმერთი.
15 . ასე ეუბნება ღმერთი, უფალი ტვიროსს: "შენი დამხობის ხმა და შენს შიგნით ჟლეტისას დაჭრილთა კვნესა შეარყევს კუნძულებს.
16 . ჩამოვა თავ-თავისი ტახტიდან ზღვის ყველა მთავარი, მოიხსნის თავის მანტიას, ნაქარგ სამოსელს გაიხდის, შიშით შეიმოსება, მიწაზე დაჯდება და შეძრწუნდება შენი ხვედრის გამო.
17 . დაიწყებენ შენზე მოთქმას და გეტყვიან: როგორ განადგურდი, მეზღვაურებით დასახლებულო, ღირსეულო ქალაქო, ზღვებზე ძლევამოსილო; შენ და მცხოვრებნო მისნო, შიშს რომ ჰგვრიდით ყველას.
18 . ათრთოლდებიან ახლა კუნძულები შენი დამხობის დღეს და შეძრწუნდებიან ზღვაში შენ გამო განდევნილი კუნძულელნი”.
19 . რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: "როცა უდაბურ ქალაქად გადაგაქცევ, დაუსახლებელი ქალაქებივით, როცა უფსკრულს მოგაწევ და დაგფარავენ დიდი წყლები,
20 . მაშინ ჩაგიყვან საფლავში ჩამსვლელებთან ერთად ძველ ხალხთან, დაგამკვიდრებ ქვესკნელში ძველთაგანვე მოოხრებულ ადგილებში, საფლავში ჩასულებთან ერთად, რათა აღარ დაგასახლონ და აღარ იყოს შენთვის ადგილი ცოცხალთა ქვეყანაზე.
21 . საშინელებას მოგაწევ და აღარ იქნები; მოგძებნიან და ვეღარასოდეს გიპოვიან”, ამბობს უფალი ღმერთი.